Δημητρούλα μου …

“Δημητρούλα μου γεια σου / πάρ’ τα όλα δικά σου!”. Τι ωραίο τραγούδι, ε; Μου θυμίζει … τζόγο, ζάρια και κουν καν!

Αγαπητοί μου, κουν-κανονίστε να χαρείτε την έκσταση του Παιχνιδιού της Δημητρούλας – και της κάθε Δημητρούλας -  και μην “μασήσετε” να πείτε στο τέλος … “τα ρέστα μου!”

δημοσιεύθηκε στο www.filosofia.gr

Νταν & Κατακούτελα

Αν η ουσία του “νταν και κατακούτελα” είναι μία δυσκατάληπτη μορφή έρωτα, τότε, επιτρέψτε μου να πω, πως είμαι ένας βαθύτατα ερωτιάρης χαρακτήρας, μονάχα που δεν δεσμεύω τον ερωτισμό στα στενά – και συχνά συρματοπλεγμένα – πλαίσια του σεξ. Για μένα ο ερωτισμός είναι διάχυτος στην φύση, η οποία μερικές φορές μου φαίνεται σαν δεξαμενή ερωτικών σωματιδίων, ιδιαίτερα όταν επισκέπτομαι τον Κίσσαβο κι εκείνο το χοτέλ στην πλαγιά του, λίγα χιλιόμετρα πριν την Καρύτσα. Θα μπορούσε κάποιος, μετά από λίγα λεπτά σιωπής, να δει τον ερωτισμό των πεύκων και πιο κάτω, το Δέλτα του Πηνειού να του κλείνει παμπόνηρα το μάτι και να του λέει όλο νάζι “ε! ψιτ! μεγάλε, πάμε για καφέ;”

δημοσιεύθηκε στο www.filosofia.gr

Η Φιλοσοφία του Λάθους

Οι πιο συνηθισμένοι υπαρξιακοί προβληματισμοί ενός ενήλικα, σχετίζονται τις περισσότερες φορές με την θεότητα, με την “αποστολή” του στον πλανήτη, με την δημιουργία του σύμπαντος (ποιος, που, πότε, γιατί) ή με την ανασκοπική αφέλεια της αποτίμησης των πεπραγμένων αμαρτιών του.

Ειδικά για το τελευταίο, μου έχει τύχει να προσπαθώ να συνεφέρω έναν άνθρωπο που μόλις βγήκε από το κρύο ντουζ της αποτίμησης της ζωής του και τραύλιζε κοκκαλωμένος “εγώ … δεν έχω κάνει τίποτε στην ζωή μου! είμαι ένα τίποτε! όλο λάθη, τα πάντα λάθη, δεν έχω καταφέρει τίποτε, είμαι αποτυχημένος, είμαι λούζερ!”. Και παρ’ ότι του υπενθύμισα πως στην ελληνική δισκογραφία υπάρχει μια μπάντα με την ονομασία “χειμερινοί κολυμβητές”, όπως επίσης και ένας δίσκος τους με τίτλο “όχι λάθη, πάντα λάθη”, αυτός δεν έπαιρνε χαμπάρι και συνέχιζε τον αμανέ του. Ομολογώ, η επαναφορά αυτού του ανθρώπου από το παρελθόν στο παρόν, ήταν κάτι πολύ δύσκολο, γιατί το λάθος του, το κυριότερο δηλ. απ’ όσα μου είχε περιγράψει κατά το auto-scanning του, ήταν πως είχε εσφαλμένη αντίληψη για την έννοια του “λάθους”. Τραγικό : Να μην γνωρίζεις την έννοια του λάθους, όμως να λες “εγώ ότι έχω κάνει στην ζωή μου, είναι λάθος!”.

δημοσιεύθηκε στο www.filosofia.gr

Προειδοποίηση!

Η ελευθερία είναι δυνατό κρασί. Εκείνοι που το πίνουν μπορεί να χρειαστούν πολύ καιρό για να προσαρμοστούν στην μέθη του.

Τα ίδια έλεγα και παλιά και βρέθηκα στο τσακ της περιθωριακής – αλλά διόλου βαρετής – γέφυρας των στεναγμών. Ο δρόμος μου προς την έκσταση περνά μέσα από το μπερδεμένο τοπίο του Εγώ μου ως Αστείο. Γι’ αυτό και πολλές φορές θα με δείτε να διακωμωδώ την κατάντια μου που γράφω έχοντας δίπλα μου emoticons και όχι μια γκομενάρα με emoticons. Ναι, ναι, το πιάσατε το υπονοούμενο …

δημοσιεύθηκε στο www.filosofia.gr

Μπορούμε άραγε να διανοηθούμε τον τρόπο με τον οποίο το ασυνείδητο ( η ψυχή ) , στέλνει πληροφορίες προς την προσωπικότητα (συνειδητό ) ;

Η μεταφορά πληροφοριών από το συνειδητό στο ασυνείδητο γίνεται με κώδικα μορς – παρεπιπτόντως, πριν μερικές μέρες γιορτάσαμε τα γενέθλιά του. Ο κώδικας αυτός – ξέρετε, αυτός με τις παύλες και τις τελείες – είναι κατά βάσην ένα γραφικό δυαδικό σύστημα των αρχαιότατων συμβόλων που αποτυπώνεται ψυχογραφικά στον καραγκιόζ’ μπερντέ της ψυχεδέλειάς μας.

Έχει κάποιος αναγνώστης μία ιδέα , για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε την σκέψη μας , ώστε να την κατευθύνουμε σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα ;

Η σκέψη μπορεί με έναν μοναδικό και παράδοξο τρόπο να κατευθυνθεί σε ανώτερα πνευματικά επίπεδα. Με την άρνησή της. Με την επιλογή δηλ. του ίδιου του σκεπτόμενου να την αφήσει νηστική. Η πείνα του νοητικού είναι ικανή να το οδηγήσει σε νέες, ανεξερεύνητες περιοχές του συλλογικού νου. Εκεί μπορεί κάλλιστα να βρει άλλα, σπάνια άγρια θηρία για να τραφεί, μπορεί να βρει οάσεις και πεδιάδες γεμάτες κερασολούλουδα και μαγικές παπαρούνες για να χορτάσει. Η ευφροσύνη και η πνευματική αγαλλίαση του νου, μπορεί να προέλθει μόνο με την απάρνησή του. Γιατί η ζωή, δεν είναι η σαντιγύ του νοητικού κέϊκ. Είναι το ίδιο το κέϊκ!

SmokeLand

Αν η εφαρμογή από τους ελληναράδες του νόμου περί απαγορεύσεως του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους ήταν κράτος, ο καρκίνος του πνεύμονα θα ήταν η σημαία του.

[?]

Αγαπημένε μου Αδόλφε,

Δεν σου έγραφα μέχρι τώρα γιατί περίμενα να ωριμάσει μέσα σου, ο γιαρμάς της μοναξιάς και της αδιαφορίας. Τώρα λοιπόν που το φρούτο έσκασε από ωριμότητα και τα ζουμιά του τρέχουνε λερώνοντας τους ανυποψίαστους φίλους και συνεργάτες σου, θα ήθελα να σου πω τα εξής :

Την πατήσατε Αδόλφε, την πατήσατε. Γλυστρίσατε στην πεπονόφλουδα της ταμπέλας και πέσατε πάνω στους μεγάλους διδασκάλους των Στοών σας. Και φυσικά, φταίτε εσείς οι ίδιοι γι’ αυτό. Δεν φταίει ο απλός χρήστης που έγραφε τις απόψεις του, ούτε και κάποιες ιστοσελίδες που έγραφαν πως είστε Τεκτονικό φόρουμ. Γιατί ; ψέματα έλεγαν ; Όταν τρεις από τους δημιουργούς αυτού του χώρου είναι μέλη Τεκτονικής Στοάς, τότε το φόρουμ που θα φτιάξουν αυτοί οι άνθρωποι τι θα είναι ρε σαϊνι ; Φόρουμ μαγειρικής με συνταγές ; Ποιους κοροϊδεύεις ρε Αδόλφε, ποιους ; Άραγε .. ποιους ;

[!]

Είμαι σχεδόν βέβαιος τώρα πια, πως οι πρώτοι που θα φάνε διαστημική κλωτσιά από τον Θεό την ημέρα του Θεϊκού face control θα είναι κάτι θεοφοβούμενα ανθρωπάκια που από την μια σαλιαρίζουν για το τάχαμ καλό της ανθρωπότητας κι από την άλλη, με την πρώτη ευκαιρία, βγάζουν την διχαλωτή γλώσσα τους σαν τα φίδια για να σε δαγκώσουν.

Κι είναι πανεύκολο να ξεγελάσεις έναν άνθρωπο λέγοντάς του ψέματα. Είναι το πιο εύκολο πράγμα και μπορείς να το κάνεις. Μπορείς άνετα να πεις ψέματα και να κοροϊδέψεις τον διπλανό σου, σαλιαρίζοντας και σέρνοντας σαν σαλιγκάρι την γλώσσα σου πάνω στην Θρησκεία. Αυτό το έμαθες πολύ καλά. Εκείνο που δεν έμαθες είναι πως δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να λες ψέματα στον ίδιο σου τον εαυτό.

[...]

έλα στο Incognito μωρό μου

οι τραπεζίτες πέθαναν εκεί

έλα να πάμε με την χρονομηχανή μου

θα πάρουμε και την μάνα σου μαζί